Doorheen de kunstgeschiedenis speelde het vrouwelijke lichaam een centrale rol in schilderkunst en beeldhouwkunst. Maar achter al die iconische werken schuilt een verhaal dat zelden wordt verteld.

Wie waren de vrouwen die poseerden voor kunstenaars? Waren het echtgenotes, muzen, modellen, minnaressen of vrouwen die uit noodzaak hun lichaam ter beschikking stelden?

In deze voordracht onderzoekt Walter Clement de vaak vergeten geschiedenis van het vrouwelijke naaktmodel.

U ontdekt hoe economische omstandigheden, sociale positie en morele opvattingen bepaalden wie model werd, en onder welke voorwaarden.

Daarnaast wordt stilgestaan bij de manier waarop het vrouwelijke lichaam werd afgebeeld en geïnterpreteerd in de kunst, en hoe dat beeld doorheen de eeuwen veranderde.

Aan de hand van bekende werken zoals de “Venus” van Botticelli, de “Maja desnuda” van Goya en “Het Pelsken” van Rubens, wordt niet alleen naar de kunst zelf gekeken, maar ook naar de vrouwen achter het beeld.

Wat vertellen deze werken over hun tijd? En wat vertellen ze ons over de vrouwen die ervoor poseerden?

Een boeiende voordracht over kunst, macht, kwetsbaarheid en de zichtbaarheid van vrouwen in de geschiedenis.